Jednym ze stosowanych rozwiązań w zakresie odbudowy braków zębowych są korony protetyczne. Choć z punktu widzenia pacjenta korona zawsze pełni tę samą funkcję – odtwarza kształt, estetykę i funkcję zęba, to korony na implantach i korony osadzane na zębach własnych różnią się pod względem konstrukcyjnym i biologicznym.
Przeczytaj również: Starte zęby – przyczyny, skutki i możliwości odbudowy
Spis treści:
Czym jest korona protetyczna i jaką pełni funkcję?
Korona protetyczna to stałe uzupełnienie stomatologiczne, którego zadaniem jest odbudowa utraconych tkanek zęba lub zastąpienie całego zęba w przypadku jego braku. Ma ona przywracać prawidłową funkcję żucia, estetykę uśmiechu i stabilność zgryzu. Niezależnie od rodzaju podłoża, korona musi spełniać wysokie wymagania biomechaniczne i biologiczne.
Główna różnica pomiędzy koroną na implancie a koroną na zębie własnym dotyczy tego, na czym jest ona osadzona – na naturalnym korzeniu zęba lub tytanowym implancie pełniącym jego rolę.
Korony na zębach własnych – charakterystyka biologiczna
Korona osadzana na zębie własnym opiera się na naturalnym korzeniu, który łączy się z kością za pomocą ozębnej. Ozębna pełni funkcję amortyzującą i czuciową, dzięki czemu ząb reaguje na przeciążenia oraz bodźce mechaniczne. Ponadto, to sprawia, że naturalny ząb ma zdolność adaptacji do niewielkich zmian w zwarciu.
W przypadku koron na zębach własnych konieczne jest oszlifowanie tkanek zęba, aby stworzyć miejsce na uzupełnienie protetyczne. Jeśli ząb był wcześniej leczony kanałowo lub jest mocno zniszczony, często wymaga dodatkowego wzmocnienia w postaci wkładu koronowo-korzeniowego.
Korony na implantach – mechanika
Korona na implancie nie opiera się na naturalnym korzeniu, lecz na wszczepie tytanowym zintegrowanym bezpośrednio z kością. Proces ten, określany jako osteointegracja, powoduje, że implanty Poznań sztywno zespalają się z kością. Są więc pozbawione naturalnej amortyzacji, jaką zapewnia ozębna.
Z punktu widzenia biomechaniki oznacza to, że obciążenia żucia przenoszą się bezpośrednio na kość. Dlatego projektowanie koron na implantach wymaga wyjątkowej precyzji w zakresie kontaktów zwarciowych oraz kształtu powierzchni żującej. Nawet niewielkie przeciążenia mogą w dłuższej perspektywie wpływać na trwałość implantu.
Różnice konstrukcyjne i techniczne
Istotna różnica pomiędzy tymi dwoma rodzajami koron dotyczy sposobu ich mocowania. Korony na zębach własnych są zazwyczaj cementowane bezpośrednio na oszlifowanym zębie. Natomiast korony na implantach mogą być cementowane lub przykręcane do specjalnego łącznika protetycznego, zwanego łącznikiem implantologicznym.
Każde z tych rozwiązań ma swoje zalety i ograniczenia. Korony przykręcane umożliwiają łatwiejszy demontaż w razie potrzeby kontroli implantu lub naprawy uzupełnienia. Natomiast cementowane cechują się bardzo dobrą estetyką, szczególnie w odcinku przednim.
Korona na implancie czy na zębie własnym – co lepsze?
Nie istnieje jedno uniwersalne rozwiązanie, które można uznać za lepsze w każdej sytuacji klinicznej. Jeśli to możliwe – montujemy koronę na zębie własnym pacjenta, gdy istnieje możliwość zachowania naturalnego korzenia. Implant wraz z koroną stanowi natomiast najlepszą alternatywę w przypadku utraty zęba, zapewniając stabilność i komfort porównywalny z naturalnym uzębieniem.
