Biomateriały z tkanek zwierzęcych i roślinnych

Kliknij aby ocenić ten post!
[Całość: 0 Średnia: 0]

W przypadku niektórych pacjentów przed zabiegiem wprowadzenia implantu dentystycznego konieczne jest zregenerowanie ubytków tkanki kostnej lub tkanek przyzębia. Do przeprowadzenia takiego zabiegu konieczne jest zastosowanie materiałów wspomagających regenerację tkanek. Biomateriały kościozastępcze stosuje się celem utrzymania ciągłości kości (m.in. wypełnianie ubytków kostnych). Ponadto, aby powiększyć ilość kości – dzieje się tak chociażby przed zabiegiem implantacji, gdy jest niekorzystna topografia kości. Wspomnianym materiałom poświęcimy niniejszy artykuł. Przeczytaj, aby dowiedzieć się więcej.

Przeczytaj również: Implanty all four

W Implanty Zębów Poznań wykwalifikowani specjaliści wykorzystują biomateriały, dzięki czemu zabiegi charakteryzują się bardzo wysoką skutecznością.

Biomateriały – od czego się zaczęło?

Choć nad regeneracją kości pracuje się już od dekad, jedne z najlepszych wyników i pionierskich eksperymentów wykonał zmarły w 2014 roku Szwajcar dr Peter Geistlich. Ten doświadczony chemik zajmował się nawozami, klejami oraz przetwórstwem kości. Szukał jak najlepszego rozwiązania, czytając specjalistyczne pisma na temat chirurgii szczękowej. Jak sam wspominał, przypadkiem zwrócił uwagę na relację z konferencji w Waszyngtonie, gdzie Philip Boyne przedstawił zadziwiające sukcesy w rekonstrukcji zmiażdżonych kości szczęki przy użyciu kości wołowej. Niestety, wynalazca miał świadomość, że nie jest to idealne rozwiązanie. Bowiem wykorzystanemu materiałowi brakowało jednej właściwości, która znacznie podniosłaby jego skuteczność. Chodziło o 100-procentową sterylność. Jednakże naukowcy nie mieli wątpliwości co do tego, że kość pochodzenia zwierzęcego to przyszłość w sterowanej regeneracji utraconych tkanek. Jednak jedocześnie mieli świadomość, że  aby nie powodowała komplikacji po przeszczepie, musi być wysoce oczyszczona. Sukces przyszedł po kilku latach badań, kiedy po raz pierwszy w szwajcarskim laboratorium udało się oddzielić materiał organiczny od tkanki kostnej, nie naruszając przy tym jej porowatej mikrostruktury.

Zastosowanie biomateriałów

Ubytki kostne, jak i niedobory tkanek w obrębie jamy ustnej, które zazwyczaj są skutkiem usunięcia zębów lub wynikiem procesów o podłożu patologicznym – negatywnie wpływają na wszelkie zabiegi dentystyczne, protetyczne oraz implantologiczne. Ponadto są również powodem powstania schorzeń przyzębia. Na szczęście, dzięki zastosowaniu biomateriałów możliwe jest skuteczne zastępowanie wspomnianych ubytków, a co za tym idzie – również skuteczne leczenie. Wskazaniami do zastosowania materiałów kościozastępczych jest:

  • Implantacja. Nie trudno wyobrazić sobie sytuację pacjenta, który chciałby odbudować ubytki zębowe, lecz ilość jego własnej kości jest niewystarczająca. Z tego powodu nie może dojść do zabiegu wszczepienia implantu w miejsce brakującego zęba. W takiej sytuacji stosuje się biomateriał, dzięki któremu można zwiększyć zarówno grubość, jak i wysokość kości,
  • Periodontopatia. Jest to utrata kości w obszarze zębów. Najczęstszą przyczyną jej powstawania są bakterie zlokalizowane w kamieniu nazębnym. Skutkiem jest proces zniszczenia tkanek, które utrzymują ząb. Dzięki biomateriałom możliwe jest skuteczne odbudowanie zniszczonych tkanek.
  • Likwidowanie zmian okołowierzchołkowych. Te zmiany tworzą się poprzez zapalenie pęczka naczyniowo-nerwowego w obszarze wierzchołka korzenia. Zapalenie tego typu powoduje zniszczenie struktury kostnej, którą można naprawić przy pomocy biomateriałów.  

Biomateriały – etiologia

Materiały kościozastępcze[1] w stomatologii są bardzo zróżnicowane. Przede wszystkim różnią się między sobą właściwościami fizycznymi oraz chemicznymi. Do takich materiałów należą:

  • kość autogenna (tzw. autoprzeszczep, czyli kość pobrana od pacjenta),
  • kość homogenna (kość od zmarłych dawców, przechowywana w bankach kości),
  • ksenograft (przetworzona kość pochodzenia zwierzęcego),
  • materiały alloplastyczne (syntetyczne substytuty kostne bądź pochodzące z naturalnych źródeł organicznych, np. algi. Względnie nieorganiczne, m.in. hydroksyapatyt, ortofosforan trójwapniowy).

Każdy z nich ma swoje wady i zalety. Niekiedy jest to cena, innym razem właściwości i działanie kliniczne lub udokumentowane działanie u pacjentów. Do niedawna specjalistom i badaczom wydawało się, że przeszczep autogenny zawsze będzie miał przewagę nad ksenograftem. Jednakże wraz z kolejnymi eksperymentami okazało się, że kości zwierzęce w wielu przypadkach w niczym nie różnią się od kości ludzkiej. Co więcej, niekiedy wykazują lepsze właściwości – choćby pod względem liczby makroporów. Dzieje się tak głównie za sprawą topografii i hydrofilności. Są to struktury materiału i jego zdolności do pochłaniania płynów. Obecnie naukowcy są w stanie niemal idealnie zachować topografię oraz porowatość materiału kościotwórczego, dzięki czemu nowa tkanka bez problemu może wniknąć w jego wnętrze, wypełnić je i po 4-6 miesiącach uformować nową kość, na której już stabilnie można osadzić nowy implant zęba bądź protezę.

Sterowana regeneracja kości

Sterowana regeneracja kości to umieszczenie w poddanej rekonstrukcji okolicy materiału kościotwórczego oraz pokrycie go specjalną błoną zaporową – inaczej membraną. Dzięki tej błonie regenerowany obszar jest chroniony przed wrastaniem tkanek miękkich. Po kilku miesiącach, na skutek działania procesów regeneracyjnych i remodelujących, membrana wchłania się w organizm. Natomiast materiał kościotwórczy ulega przebudowie na pełnowartościową, własną tkankę kostną pacjenta. W tak przygotowane miejsce bez obaw można wprowadzić implanty stomatologiczne. Obecnie sterowana regeneracja kości jest częścią standardowego postępowania w leczeniu ubytków kości. Ocenia się, że terapia tego typu staje się niezbędna w 40% przypadków wszystkich zabiegów implantacji.  Materiał, którym wypełniamy zębodół, pełni w tym procesie funkcje matrycy (swoistego „rusztowania”) dla regeneracji kostnej i procesu przebudowy kości własnej pacjenta[2]. Zabieg ten jednak nie jest przydatny jedynie w implantacji, ale idealnie sprawdza się w pewniejszym osadzaniu protez oraz mostków.

Warte uwagi: Implanty cyrkonowe – charakterystyka

 Umów się na wizytę do kliniki dentystycznej, abyśmy mogli przedstawić Ci oferowane usługi.


[1]  Dental implants the art and the science, pod red. Charles A. Babbush, Jack A. Hahn, Jack T. Krauser, Joel L. Rosenlicht, 2011, page. 128-132

[2] j.w, page. 128

Kliknij aby ocenić ten post!
[Całość: 0 Średnia: 0]