Czym jest paradontoza?

Wśród grupy chorób przyzębia paradontoza jest tą najpopularniejszą. Jest to infekcja bakteryjna, która, wbrew obiegowym przekonaniom, nie ma źródła w genach – taka jej postać występuje tylko u mniej niż 5 proc. ludzi. Infekcje zapalne dziąseł powodują cofanie się dziąseł i utratę kości, co bez odpowiedniego leczenia może doprowadzić do zaawansowanej paradontozy, a nawet do całkowitej utraty zębów.

Paradontoza to zapalenie przyzębia. Wśród wszystkich schorzeń jamy ustnej jest drugą najczęściej występującą przypadłością, zaraz po próchnicy. Najczęściej dotyka osoby po 40 roku życia, zdarzają się jednak również przypadki zachorowań w młodszym wieku. Czynnikami sprzyjającymi rozwojowi paradontozy są niewłaściwa higiena, nadużywanie alkoholu, palenie papierosów, choroby współtowarzyszące (m.in. cukrzyca i niewydolność krążenia) oraz wahania hormonalne.
Choroba zaczyna się od odkładania nalotu z resztek jedzenia, dlatego też tak istotna jest wzorowa higiena jamy ustnej oraz profesjonalne usuwanie płytki i kamienia nazębnego u dentysty, które uchroni zęby przed możliwymi konsekwencjami. Jeśli nie zareagujemy odpowiednio wcześnie, objawy będą postępować.

Początkowo paradontoza przebiega bezobjawowo. Należy jednak kontrolować aktualny stan jamy ustnej by móc w porę zareagować i móc zapobiec dalszemu rozwojowi schorzenia. Z czasem mogą pojawić się objawy, które można zaobserwować gołym okiem:
• Zaczerwienienie i obrzęk dziąseł, ból towarzyszący szczotkowaniu;
• nieprzyjemny zapach z ust;
• osuwanie się szyjek zębowych;
• nadwrażliwość dziąseł, podatność na zmiany temperatur
• krwawienie oraz w zaawansowanych przypadkach stany ropne.

Sytuacja zaczyna się komplikować, kiedy utwardzony kamień nazębny migruje znacznie głębiej, tam gdzie nie sięga ani nitka, ani szczoteczka pacjenta – pod dziąsła. Dzieje się tak, ponieważ płytka nazębna pełna chorobotwórczych bakterii napiera na tkanki miękkie i zaczyna je niszczyć. W efekcie powstają kieszonki przyzębne – szczeliny pomiędzy dziąsłem a zębem, gdzie gromadzą się bakterie, które eksplorują m.in. odsłonięte korzenie zębów. Tzw. cofnięte szyjki zębowe są istotnym problemem, ponieważ podczas posiłków może gromadzić się w nich jedzenie, mogą też reagować nadwrażliwością na dotyk, zmiany temperatury, powodować nieprzyjemnych zapach z ust i w ten sposób ułatwiać rozwój stanów zapalnych. Na tym etapie drogą ratunku może okazać się zabieg kiretażu poddziąsłowego. Jak to wygląda?

Kiretaż dziąsłowy

Polega na oczyszczeniu kieszonek przydziąsłowych, stosuje się go w profilaktyce i terapii chorób przyzębia np. paradontozy. Kiretaż dzieli się na otwarty i zamknięty. Kiretaż otwarty dotyczy kieszonek głębokich, powyżej 5 mm. Zazwyczaj zabieg poprzedzony jest profesjonalnym zabiegiem higienizacji zębów to znaczy piaskowaniem oraz skalingiem, który oczyszcza zęby z kamienia i osadów. Następnie stomatolog nacina dziąsło, odsłania obszar korzenia i precyzyjnie oczyszcza specjalnym urządzeniem szczelinę pomiędzy dziąsłem a zębem. Poprzez usunięcie zmienionej miękkiej tkanki przyzębia z kieszeni można wyeliminować przewlekłe zapalenie ziarniny. Na koniec obszar jest dezynfekowany i zakładane są szwy. Zabieg jest wykonywany w znieczuleniu miejscowym, a więc jest całkowicie bezbolesny dla pacjenta. Zabieg kiretażu zamkniętego różni się tym, że dotyczy kieszeni poniżej głębokości 5 mm, gdzie stomatolog nie nacina dziąsła, jedynie podnosi płat śluzówki, by uzyskać dostęp do zmienionej powierzchni i móc ją oczyścić. Po zabiegu kiretażu otwartego może wystąpić lekki obrzęk dziąseł, które mija po paru dniach, kiedy to dziąsła stopniowo odzyskują przyczepność względem zębów.

Kiedy wykonać kiretaż?

Zabieg kiretażu jest wskazany w przypadku zaawansowanych zmian tkanek przyzębia, zakażeniach dziąseł oraz jako element w terapii paradontozy. Kiretaż dziąseł to zabieg, która poprawia stabilność zębów, przywraca zdrowie dziąseł oraz normalne odczuwanie smaku u pacjenta. U takiego pacjenta wskazane jest monitorowanie stanu dziąseł oraz dbałość o higienę: regularne mycie zębów 2 razy dziennie miękką szczoteczką wraz z nitkowaniem przestrzeni międzyzębowych. Jeśli mamy tendencję do powstawania kieszonek przydziąsłowych, warto, aby pacjent regularnie odwiedzał stomatologa w celu kontroli stanu dziąseł. Lekarz zbada głębokość szczelin dziąsłowych przy każdym zębie, profilaktycznie również sprawdzi, czy wypełnienia są gładkie i nie mają ostrych krawędzi. Jeśli plomby są nierówne, pacjent może mieć kłopoty z doczyszczaniem przestrzeni międzyzębowych, ponieważ nitka dentystyczna będzie się strzępić i szarpać. Z kolei w przypadku odkładania się kamienia nazębnego kluczowe jest jego usuwanie u stomatologa, który oczyszcza zęby z nalotów, następnie poleruje. Na czystych, gładkich i śliskich zębach płytka nazębna nawarstwia się zdecydowanie wolniej. Kiretaż bywa elementem kompleksowej terapii periodontologicznej, ale w wielu przypadkach pomaga też uniknąć bardziej złożonych zabiegów chirurgicznych, które pomagają odbudować utracone podczas choroby kości i tkanki dziąseł.
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on google
Google+
Share on pinterest
Pinterest
Share on email
Email